Jaaaaaa, nu is de Tifosi ook de grens over – en wat is hij weer prachtig geworden!. Leuk al die verslagen en die foto´s .
Nu maar eerst nog even sporten en dan maar lekker met de Tifosi op de bank, wat een heerlijk vooruitzicht

Fijne avond allemaal ;-)

Groetjes,
Jutta

Dit jaar is bijna eerst 2 maanden oud en tot nu hebben we veel moois beleefd, maar zijn er helaas ook minder leuke dingen gebeurt.

Twee weken geleden belde mijn schoonvader en zei dat hij opereert moet worden en we dachten eigenlijk dat hij dit tot nu achter zijn rug zou hebben, maar dit is helaas nog niet het geval. Zo zit hij nu te wachten omdat hij uit moet rusten en de operatie eerst op 14 maart zou plaatsvinden. Nou ja, maar zo gaat het goed met hem en daar zijn we alle natuurlijk blij over. Op 26 februari hebben we kaarten voor een vrolijk toneelstuk in Münster (nog een kerstcadeau voor mijn schoonouders,-)) )en daar gaan dan met z´n allen ook naartoe, afleiding en vooral maar lachen zou hem goed doen .

Mijn beste vriendin heeft het dan niet zo makkelijk. Haar schoonvader is heel ziek en helaas ging het niet zo goed met hem. Drie weken geleden hielden ze met alles rekening maar nu gaat het met hem gelukkig weer een beetje beter en hij is nu aan het revalideren. Een paar dagen later kregen ze een telefoontje dat een vriend van hun (wij waren vroeger ook met hem bekend) is overleden- op de leeftijd van slechts 44!. Hij was al langer ziek omdat hij een heel zelden erfelijke ziekte had maar toch was het heel plotseling en natuurlijk een schok voor ons alle. Hij was getrouwd en had twee kinderen en ik vind het zo heftig voor zijn familie. Het leven kan soms heel onrechtvaardig zijn.... .

Maar is er ook een goed nieuws in de vriendenkring. Een bevriend stelletje heeft een heel heftige tijd achter de rug: in augustus zijn ze eindelijk voor de eerste keer ouders geworden, maar helaas kwam het kleine jongetje maar heel te vroeg op de wereld en hij woog slechts 710 (!) gram op de dag van zijn geboorte. Daar kun je je voorstellen dat voor de ouders een tijd begon waar ze alle emoties doorheen moesten gaan... . Maar het kleine ventje heeft gevochten en als alles goed loopt mag de jongen volgende week nu eindelijk naar huis!. Dat zou zo leuk zijn en dat heeft het jonge gezinnetje maar meer dan verdiend. Dan zullen we met z´n allen eindelijk kunnen zeggen: welkom thuis !.

Dat alles houdt je natuurlijk ook bezig maar helaas kun je niet zo veel doen... Luisteren, steun geven, troosten en natuurlijk duimen … voor het kleine vent en voor mijn schoonvader, die nog onder het mes moet gaan.

Het komt allemaal goed, wacht nou maar af wat de tijd met je doet....

Groetjes,
Jutta

Vorig week zijn de kinderen hier in het Münsterland nog vrij geweest en zo hadden we de tijd om iets leuks te doen. Mijn petekind Finn (10 jaar) wilde een keertje heel graag op de schaats gaan, want hij had dit tot nu nog nooit gedaan. Op de schaats te gaan was een kerstwens van hem maar helaas was het niet meer zo koud. Nou ja, koud vond ik het maar toch maar niet zo koud om de vijvers te zien dichtvriezen. Zo moesten we over een alternatief nadenken en dat was het “Eispalast” in Münster.

Wat was het weer een geweldige FCD – een dag om nooit meer te vergeten!. Voor de veerde keer mochten we erbij zijn en wat hebben we ervan genoten! De locatie heel mooi, de sfeer was geweldig en alles weer super georganiseerd van de meiden (en de meneer ;-) van de Fanclub – en natuurlijk het feit dat we alle met Marco op de foto mochten, niet te beschrijven !.

Op zaterdag zijn Michael en ik al vertrokken naar Nijkerk, want we hadden 220 km te rijden. In het mooie Ampt van Nijkerk hebben we gelogeerd en bij het ontbijt een leuke verrassing gehad: Dirk (van de Borsties) en zijn Svenja waren er ook weer aanwezig en zo zijn we met hen naar het prachtige Hart van Holland overgestapt. Daar hebben we dan heel graag in de rij gestaan voor het fotoshot met Marco ;-). Ik vond het zo lief van hem dat hij dit heeft mogelijk gemaakt.

Mijn eerste foto met Marco, geweldig, wat is hij toch een kanjer!.


En dan nog een keertje met ons drieen ;-)



Na de foto heb ik Pukjem en haar dochter gezien en vond het zo leuk om ze te mogen leren kennen. Daarna hebben we genoten van het mooie programma en de leuke kraampjes en we konden de nieuwe Tifosi afhalen, want in het buitenland is hij helaas niet aangekomen.

Bij het eten kwam een medewerker van War Child naar ons toe om te vragen of we bij een actie van War Child voor de Valentijnsdag zouden willen mee doen – en dat wilden we natuurlijk!. Dan maar op naar de loterij en lootjes gekocht – maar helaas zonder succes ;-) Maar dat maakt niet uit want het was zo´n geslaagde dag!. Leuk om enige Borsaties gezien en gesproken te hebben, wat was het gezellig!!!

Lieve medewerkers van de Fanclub:
bedankt voor de geweldige organisatie, jullie hebben het weer super gedaan!

Lieve Marco:
bedankt dat we met jou op de foto hebben mogen gaan!. Ik heb er zo veel respect voor! Wat ben je toch een bijzondere zanger en mens.

Wat een heerlijke FCD: een dag om nooit meer te vergeten ;-).

Groetjes,
Jutta

Sinds mijn ongeval in mei... . Ik ben twee weken ziek geweest, met pijn in mijn nek en mijn schouder. Maar dan zijn we op vakantie gegaan, naar Ameland, wat een prachtig eiland!. Normaal gesproken verheug ik me altijd van tevoren als we op vakantie gaan, maar dit jaar was het allemaal een beetje anders omdat ik nog met het overleden van mijn oma en met de gevolgen van de botsing te maken heb gehad. Maar een paar dagen weg van thuis is natuurlijk echt leuk...